Blog Archive

Tuesday, 22 March 2016

Who are you - Kung Fu Panda 3

March 22, 2016
Who are you?

It is been one year and a month after I left my brotherhood in Lasallian Formation Center (LFC). I thought it was be my destined to become a brother, wearing black and white robe, rabath, and spending moment with my brotherhood and to the people ( I mean students, and randomly). I know that I am wounded, scar on my memory, and yet here I am still alive breathing every fresh air. The battle is not finish, I’ll keep on it and yeah I know I will be very a good man in this century and someday I will get there to finish my race.

Me and Br. Vince
I remember, when I am having redition to Br. Vince he always saying to me this lines “Who are you?” for me this is the difficult question for me, for which I do not know the answer, I am always lips-tighten... “Who am I?” I think the answer was very deep, buried in my heart that I don’t know myself... This is too much chasm that the question and answer are very agonizing and struggle on my past... Sorry Br. Vince I didn’t answer your most precious question with me... “Who are you?” Maybe someday, I will find that answer and when we met I will tell you everything to me. Thank you Br. Vince.

This is it :)

And now, after I watched Kung Fu Panda 3, the answer is still clear to me... maybe the water on me is not agitated to me anymore... to see myself or rather as my reflection of myself... I think I know who I am. Yesterday is a History (My experienced which define me now), Today is a gift (Today I am teacher), Tomorrow is a Mystery (that is very true, that I don’t have any idea what would be happen).

This is I am: I am student, I am student leader, I am honour student, I am awardees, I am volunteer, I filled my life with sweet and bitter, I am ex-brother, I am a TEACHER that make me who I am as RAYMOND MANLIGUEZ VERANA. 

Friday, 11 March 2016

Suragao Cactus

Suragao Cactus
March 9, 2016

Nanliligid ang luha ko, nanlalamig ang pawis at hindi ko maiwasan na matulala. Hindi pala gaano kadali ang magtanim ng Suragao Cactus sa pamantasang nais na uminog sa buhay ko. Naiiyak ako... habang kausap ako ni Prop. Buban dahil hindi ako nakapasa sa Entrance Exam, wala akong salita na mahukay sa aking sarili, malalim ang pagkakabaon nito at wala akong mahigilap na sagot.

Suragao Cactus
Malakas ang pakiramdam ko na hindi ako nakapasa sa Entrance Exam simula noong sinabi ni Ms. Malou na may interview ako kay Prop Buban. Tama nga ang hinala ko. Unang pumasok sa isipan ko: Hindi ata ako nakapasa sa Exam. Hindi nga nagbibiro ang tadhana, binagsak ko ang pagsusulit sa Entrance Exam. Bakit ganito kailap sa akin ang kapalaran?... Bakit kailangan maranasan ko ang bumagsak?... Sa Exam lang ba naipapakita kung gaano ka kagaling?... Minsan nagtatanong ako sa sarili ko... Ganun na lang ba ako kahina sa sarili ko? May pinag-aralan naman ako... pero bakit ganun ang naging resulta ng exam ko? Alam kong hirap ako sa Math, pero pinagtyagaan ko ang exam ko, nag-alay ako ng kaunting panahon para sa pagrereview... Nadalian ako sa Major ko, medyo ok lang naman sa akin ang Verbatim... baka nagkamali lang ang ICTC. Ginawa ko pa rin ng makakaya ko. Nagdesisyon na ang aking tadhana, hindi ako nakapasa sa exam, ngunit lumaban pa rin ang Suragao Cactus ko... alam ko nakatadhana sa akin ang magtanim ng halamang ito sa Unibersidad na ito at habang binubuhay ko nang may pagsisikap at taos puso, makikita nilang lahat na ito ay magiging isang puno at pumapaimbulog pataas. Titiyakin ko na may puso akong at malinis sa pagkakagawa nito. Mula sa aking pangarap hayaang maging abo ito sa katotohanan.



Kanino ba dapat ako humingi ng patawad sa sarili ko o sa Diyos? O pareho lang? PATAWAD. Gusto kong mag-aral at sisiguraduhin ko na “hinuhuwad ang mga salita mula sa paráng at sa kasukalan nito tila uusbong ang isang munting Suragao Cactus hanggang sa umindayog at pumaimbulog ito pataas, hanggang linangin, makita at mabasa ang kanyang Obra Maestro.” Kahit mahirap sisikapin kong mag-aral dahil may pangarap ako at sisiguraduhin kong makakakuha ako ng medalya na alam kong pinaghirapan at pinagsumikapan ko ito. Ang lahat ng ito at alam ko na ako ay isang Ordinaryong tao na bumubuo ng Suragao Cactus sa malawak na disyerto ng diaspora.

Sunday, 6 March 2016

Suragao Cactus - DLSU-M

VERANA, RAYMOND MANLIGUEZ
Master sa Sining sa Araling Filipino: Wika, Kultura at Midya (MAARFIL)

            Nais kong masilip ang oras na tila mismo isang silweta... naanigan, nababanagan, ang iba’t ibang silahis nito. Ngunit ang oras na ito ay sapat na, upang maglakbay at buksan ang lagusan mula sa isang pangarap. Sa pagkislap ng oras nakikita ko ang isang binatang pilit hinuhuwad ang mga salita mula sa paráng at sa kasukalan nito tila uusbong ang isang munting Suragao Cactus hanggang sa umindayog at pumaimbulog ito pataas, hanggang linangin, makita at mabasa ang kanyang Obra Maestro.
            Kaganapan ng isang tao ang makita niya ang kanyang sariling pagbabago mula sa pisyolohikal at pagniig sa kanyang maipatupad ang kaganapang pagkatao (self-actualization).  Buweno, Oo at masaya ako sa aking paglalakbay at makuha ko ang aking nais na makamtan, hangin na sapat sa aking lalamunan, mga blankong papel at salimisim ng aking kasaysayan ng nakaraan. Mula doon, kasalukuyan at sa hinarap nais kong bungkalin ang edukasyon at matuto sa aking mga paham na propessor, mga masisigasig na kamag-aral, at sa mga taong aking nakakasalamuha. Ang aking karanasan ang siyang magbibigay depinisyon sa aking pagkatao upang magtagal, magtibay at kalakasan sa aking pag-aaral.
            Simple lang ang nais ko ang maging isang halaglag na nais maiiambag ang natutunan sa aking kapwa guro, mag-aaral at sa aking mga estudyante. Aking naalala sa aking pag-aaral ay ang guro ay mayroon na tinatawag sa Ingles na “The Seven Domain of Teachers” at ito ang National Competency Based Teacher Standard (NCBTS) at nais ko dito iaambag ang aking mga natutunan.



DLSU-M
            Hindi tayo ang nagnais na maghangad ng masama sa ating sarili at magapi dahil sa kawalan ng pag-ibig at pag-asa. Hindi ko kayang itago ang sariling pagmamahal sa sariling kapakanan lamang, magwalang bahala sa mga bagay na nagmamaang-maangan, magwalang kibo sa problema o suliranin na nararanasan sa ating lipunan. Bilang isang Lasalyano, hangad ko ang pagbabago lalo na sa sistemang bulok at patuloy na inaanay na Edukasyon dahil sa pagmamalabis na nunungkulan, maging isang bulag na hindi nakikita ang liwanag at tanging dilim na siyang bumabalot, nilalamig na sistema at tuluyang nilalason ang pag-iisip. Pag-ibig, Pangarap, Katapatan, Pagsisikap, dangal at kalinisan-ng-budhi ang tanging nais kong ihasik upang makapasok sa larangan ito at sa propesyong ito.
            Kung sakaling ako ay makapasok sa Insitusyong ito nais kong saliksikin ang mga sumusunod:
·         Papaano Ituro ang Wikang Filipino Gamit ang Midyum na Paggamit ng Midya.
·         Ang Pagbabago ng Wikang Filipino Noong Panahon Bago Sumakop ang mga Espanyol, Pananakop ng Espanyol, Amerikano, Hapon (Una at Ikalawang Republika ng Pilipinas) at sa Modernong Panahon.
·         Wikang Filipino Bilang Ikalawang Lenggwahe sa Iba’t Ibang bansa
·         Pagtuturo ng Obra Maestrang Panitikan Gamit ang Midya


Alam ko na maari pa rin magbago ang nais na masaliksik ko dahil sa akig pag-aaral at mapalitan o maari namang mapayabong aking nais na mapag-aralan. Sa pag-inog ng aking oras, hayaang manging hinog at maging hitik sa bunga ang aking pag-aaral sa Pamantasang ito at hayaang maging isang Suragao Cactus.

#Stay Connected

#Stay Connected: FAMILY DAY 2016
by Raymond Verana

            This is so outrageous, entertaining, innermost feeling that I’ve been felt for this week after the Honours Assembly. This is the story that I connected to my 7B and their family, grade 7, 8 and 9 and to my co-faculty and PTC officers.

Left to right: Mr. Mond, Ms. Charm and Mr. Rhen
Family Day 2016
I'm feeling so happy :D

            I set my alarm clock at 30 minutes before 4am in the morning but then I woke up however not literally to woke up because I chose to sleep again, my alarm so annoying that I woke 5:00am in the morning. I exactly came on the grandstand at 5:45. Yes the sun setting so beautiful looking at me and the breeze of air is dazzling in my nostril.


More Pictures
            I joined in the fun run and I made to be finish in Rank 3 but usual I didn’t won because I am the faculty. I am happy that Juan Miguel Estoesta and his mom land on the rank 9. Yes, I am so much cheerful the 7B made it. After the fun run, the ceremony for the mass will begin at 8:00. I put my hat like Peter Pan and most of them calling me “Peter Pan”.



            After the mass, we cheer the parents from green team past by on we decide to take a photobooth with my students and parents wit lot of pictures and happiness. I joined too in Volleyball this is so excitement for me. Again I had much time to bonding my students. Promise I can’t hide my feeling toward this event. God thank for the another account in my life, I wish for more experience to come. 
entry 1

entry 2
entry 3


entry 4

entry 5

entry 6

entry 7

entry 8

entry 9

entry 10

entry 11













My Sweet Top 16


My Sweet Top 16 
by Raymond Verana

My 7B
            4th day of March Year 2016. The day to recognize the toughest, boldest, biggest prodigy of DLSU-D. 7B made 16 top in Honours Assembly. Yes you’re right. Some of the sections and grade level made more than 16, let say they made 30 Honours. But for me, I surely my 7B made their best on their 3rd Quarter. I know it is been tough and rough their competition on their Math subject, I can’t blame their Math teacher on what grade gave him to my student, I didn’t expect for this cased. Actually if their Math teacher knows the probability of the consequence it has a chance that the 7B have 25 Honours’ but again the consequence has made and the outcome is very agonizing with me as the adviser.  
MY BEST STUDENTS
            I say it is agonizing because he overlook the 7B potential, I don’t know if he is very sensitive to not feel the essence of the effort of my students. Some of my advisee, I always caught them always reading their math notebook, book, and some of papers that something connected on his lesson. I don’t have really any idea what is running on his mind.            From the moment that I know my grades of my advisory on Math, I don’t want to see him for a week; I just want to reflect “why he is hard-hitting to touch by the ray of blue crystal?” I just want to feel the sincerity of the silence and to feel the ambiance of being aloof.  
            Whatever it takes, keep the Animo Burning... I know that 7B is surely Best J

Friday, 4 March 2016

Braso sa Tenga, Baba sa Chest, Ready Set DIVE!!!



Braso sa Tenga, Baba sa Chest, Ready Set DIVE!!!
by: Rhen Dancel and Mond Verana



I.
Masaya ang maligo sa asul na paliguan
Katabi ang mga luntiang mga puno
Sa ilalim nang taginting na hiyas ng araw,
Habang umiindak ang mga ulap.

II.
Sa bawat paghamapas, braso'y lumalakas
Hindi inaalala pagod na nadarama.
Sa mga kasamaha'y humuhugot ng ligaya,
Kaunti man ang bilang, galak pari'y lamang.

III.
Hindi man bakas
Ang matinding hapo na nadarama Noong nagdaang araw.
Heto't masaya
Lumalagatak ng tawa.

IV.
Langoy pa, oh! Langoy pa!
Kabataang may laya!
Magpaanod sa kasiyahan,
Mapayapa nawa'ng kinabukasan.

V.
At kung ika'y malunod kabataan sa dagok ng tubig,
Huwag mong iisipin na wala nang bukas.
Tandaan mo kabataan ikaw ang pag-asa ng bayan,
Ayon sa ating makatang si Gat. Jose Rizal.

VI.
Sa paghinga'y mahirapan man o sa pagtalo'y magalinlangan,
Laging tandaan, sa una lamang yan!
Pasasaan ba't sa'yo na magmumula ang paggalaw,
Tubig ay sasangayon na lamang sa dinikta ng isang ikaw.


-footnotes:
© by Mr. Dalferhen Dancel
Muli ako nanabik sa pagsulat ng tula. Sa muling pagsulat nito'y masaya pala kapag may katulong kang sa pagdibuho ng mga letra, salita at taludtod sa bawat saknog :) Cheers Sir Rhen ٩(- ̮̮̃-̃)۶

Something not right

February 10, 2016-02-10 (Wednesday)
-something not right

To myself, for which I don’t know the feeling inside on my hippo campus. But I know, I have two feelings which bothered me this day. One, the Faculty. Second, M. Right. Let me discussed to the faculty, I’ve felt in my heart that I missed everything with them from the very start that I knew them, The English and Math faculty. I’ve been thinking that few of them have planned to work in different school. Yes, I know that I don’t have a power to stop them to reach their dreams, to follow their goals, and to go beyond on their hopes.
To M. Right, You bothered me every single seconds, minutes, hour, day and night after we have good times in Mindoro. I know to myself that their something not right between the two of us. I admired you, I pond of you, I grateful for you, I owe you and most of all I LOVE YOU. I love you because I don’t know. You make me glum in the knowing that you’re absent for today. I’ve been thinking of you. I really confused with my feelings towards with you. Please let me help to find the true feelings for you.
1. I hope you still remembered me when we’re in the Dragon Boat, you requested me to seat on the last back with you.
2. You change your seat front with me. You become silent. Which I really know why?
3. The van- we always beside each other, touching our clothes, touching skin to skin, knee to knee.
4. We had talked each other with our life- about SC, High School, College, and our Students.
5. Boat- I asked you, “M. Right, sama tayo, b- only.” _Then, I know I been thinking of you. The person I hate from the first quarter and now I have strange feelings with it.
6. The last, THE BED. I know there is something not right on there. The night was very cold. We almost have inched apart away. Then, I know I feel that I need YOU.


I know that I am crazy enough to tell this everything. I know this is the strangest feeling that I felt for it. I LOVE You, M. Right. You challenged me and I found very exciting for me.